deciduus

Latin

Etymology

    From dēcidō (“to fall down or off”) + -uus.

    Pronunciation

    Adjective

    dēciduus (feminine dēcidua, neuter dēciduum); first/second-declension adjective

    1. falling down or off, deciduous

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative dēciduus dēcidua dēciduum dēciduī dēciduae dēcidua
    genitive dēciduī dēciduae dēciduī dēciduōrum dēciduārum dēciduōrum
    dative dēciduō dēciduae dēciduō dēciduīs
    accusative dēciduum dēciduam dēciduum dēciduōs dēciduās dēcidua
    ablative dēciduō dēciduā dēciduō dēciduīs
    vocative dēcidue dēcidua dēciduum dēciduī dēciduae dēcidua

    Descendants

    • → English: deciduous, decidua
    • → Portuguese: decíduo
    • → Spanish: deciduo

    References

    • “deciduus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “deciduus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.