decanat
Romanian
Etymology
Borrowed from French décanat. By surface analysis, decan + -at.
Noun
decanat n (plural decanate)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | decanat | decanatul | decanate | decanatele |
| genitive-dative | decanat | decanatului | decanate | decanatelor |
| vocative | decanatule | decanatelor | ||