deafian

Old English

Etymology

From dēaf (“deaf”) +‎ -ian.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdæ͜ɑː.fi.ɑn/, [ˈdæ͜ɑː.vi.ɑn]

Verb

dēafian

  1. to grow deaf

Conjugation

Derived terms

Descendants

  • Middle English: deven

Further reading