deaþscyld

Old English

Etymology

From dēaþ +‎ sċyld (“guilt”).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈdæ͜ɑːθˌʃyld/, [ˈdæ͜ɑːθˌʃyɫd]

Noun

dēaþsċyld f[1][2]

  1. capital crime
    • Gif gehádod man hine forwyrce mid deáþscylde ― if a man in orders ruin himself with capital crime

Declension

Strong ō-stem:

singular plural
nominative dēaþsċyld dēaþsċylda, dēaþsċylde
accusative dēaþsċylde dēaþsċylda, dēaþsċylde
genitive dēaþsċylde dēaþsċylda
dative dēaþsċylde dēaþsċyldum

References

  1. ↑ 1.0 1.1 Joseph Bosworth; T. Northcote Toller (1898), “deáþ-scyld”, in An Anglo-Saxon Dictionary (in Old English), second edition, Oxford: Oxford University Press.
  2. ^ John R. Clark Hall (1916), “deaþscyld”, in A Concise Anglo-Saxon Dictionary‎[1], 2nd edition, New York: Macmillan