daurador

Catalan

Etymology

    From daurar (“to gild”) +‎ -dor. First attested in 1413.[1]

    Noun

    daurador m (plural dauradors, feminine dauradora, feminine plural dauradores)

    1. gilder (one who gilds)

    References

    1. ^ “daurador”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026

    Further reading