dambla
Romanian
Etymology
Borrowed from Ottoman Turkish طاملا (damla).
Noun
dambla f (plural damblale)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | dambla | damblaua | damblale | damblalele |
| genitive-dative | damblale | damblalei | damblale | damblalelor |
| vocative | dambla | damblalelor | ||