dalyti

Lithuanian

Etymology

From Proto-Indo-European *delh₁- (“to split”). Cognate with Latvian dalît (“to divide, share”), Old Prussian dellieis (“(imperative 2nd singular) share!”), Proto-Slavic *odolě̀ti (“to overcome, defeat”).[1]

Pronunciation

  • IPA(key): [dɐ¹ˈlʲiːtʲɪ]
  • Rhymes: -iːtʲɪ
  • Syllabification: da‧lý‧ti

Verb

dalýti (third-person present tense dali̇̀ja, third-person past tense dali̇̀jo)

  1. to divide, distribute

Declension

Conjugation of dalyti
singular vienaskaita plural daugiskaita
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
aš tu jis/ji mes jūs jie/jos
indicative present dalijù daliji̇̀ dali̇̀ja dali̇̀jame
dali̇̀jam
dali̇̀jate
dali̇̀jat
dali̇̀ja
past dalijaũ dalijai̇̃ dali̇̀jo dali̇̀jome
dali̇̀jom
dali̇̀jote
dali̇̀jot
dali̇̀jo
past frequentative dalýdavau dalýdavai dalýdavo dalýdavome
dalýdavom
dalýdavote
dalýdavot
dalýdavo
future dalýsiu dalýsi dalýs dalýsime
dalýsim
dalýsite
dalýsit
dalýs
subjunctive dalýčiau dalýtum
dalýtumei
dalýtų dalýtumėme
dalýtumėm
dalýtume
dalýtumėte
dalýtumėt
dalýtų
imperative — dalýk
dalýki
tedali̇̀ja
tedali̇̀jie
dalýkime
dalýkim
dalýkite
dalýkit
tedali̇̀ja
tedali̇̀jie
Participles of dalyti
adjectival
active passive
present dali̇̀jąs
dali̇̀jantis
dali̇̀jamas
past dali̇̀jęs dalýtas
past frequentative dalýdavęs —
future dalýsiąs
dalýsiantis
dalýsimas
participle of necessity — dalýtinas
adverbial
special (pusdalyvis) dalýdamas
half-participle
(padalyviai)
present dali̇̀jant
past dali̇̀jus
past frequentative dalýdavus
future dalýsiant
manner of action (būdinys) dalýte
dalýtinai

Derived terms

References

  1. ^ Derksen, Rick (2015), “dalyti”, in Etymological Dictionary of the Baltic Inherited Lexicon (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 13), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 114