dalmierz

Polish

Etymology

    From dal + mierzyć.[1] First attested in 1902.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈdal.mjɛʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -almjɛʂ
    • Syllabification: dal‧mierz

    Noun

    dalmierz m inan

    1. rangefinder (any of several designs of optical (or other) instrument that is used to measure the distance to an object)
      Synonym: odległościomierz

    Declension

    Declension of dalmierz
    singular plural
    nominative dalmierz dalmierze
    genitive dalmierza dalmierzy, dalmierzów1
    dative dalmierzowi dalmierzom
    accusative dalmierz dalmierze
    instrumental dalmierzem dalmierzami
    locative dalmierzu dalmierzach
    vocative dalmierzu dalmierze

    1Rare.

    References

    1. ^ Halina Zgółkowa, editor (1994–2005), “dalmierz”, in Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny, volumes 1–50, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, →ISBN
    2. ^ Feliks Kucharzewski (1902), Planimetry polskie i ich wynalazcy (in Polish), page 10

    Further reading

    • “dalmierz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dalmierz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • dalmierz in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego