Turkish
Etymology
From Ottoman Turkish ضلالت (dalalet, “being astray or lost; error”), from Arabic ضَلَالَة (ḍalāla), verbal noun of ضَلَّ (ḍalla, “to go astray; to lose”). The initial d is unusual; more often ض (ḍ) in Arabic becomes z when borrowed into in Turkish.
Noun
dalalet (definite accusative dalaleti, plural dalaletler) (dated)
- (chiefly religion) error; corruption; going astray
- Synonym: sapkınlık
Declension
Declension of dalalet
|
|
singular
|
plural
|
| nominative
|
dalalet
|
dalaletler
|
| definite accusative
|
dalaleti
|
dalaletleri
|
| dative
|
dalalete
|
dalaletlere
|
| locative
|
dalalette
|
dalaletlerde
|
| ablative
|
dalaletten
|
dalaletlerden
|
| genitive
|
dalaletin
|
dalaletlerin
|
Possessive forms
| nominative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dalaletim
|
dalaletlerim
|
| 2nd singular
|
dalaletin
|
dalaletlerin
|
| 3rd singular
|
dalaleti
|
dalaletleri
|
| 1st plural
|
dalaletimiz
|
dalaletlerimiz
|
| 2nd plural
|
dalaletiniz
|
dalaletleriniz
|
| 3rd plural
|
dalaletleri
|
dalaletleri
|
| definite accusative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dalaletimi
|
dalaletlerimi
|
| 2nd singular
|
dalaletini
|
dalaletlerini
|
| 3rd singular
|
dalaletini
|
dalaletlerini
|
| 1st plural
|
dalaletimizi
|
dalaletlerimizi
|
| 2nd plural
|
dalaletinizi
|
dalaletlerinizi
|
| 3rd plural
|
dalaletlerini
|
dalaletlerini
|
| dative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dalaletime
|
dalaletlerime
|
| 2nd singular
|
dalaletine
|
dalaletlerine
|
| 3rd singular
|
dalaletine
|
dalaletlerine
|
| 1st plural
|
dalaletimize
|
dalaletlerimize
|
| 2nd plural
|
dalaletinize
|
dalaletlerinize
|
| 3rd plural
|
dalaletlerine
|
dalaletlerine
|
| locative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dalaletimde
|
dalaletlerimde
|
| 2nd singular
|
dalaletinde
|
dalaletlerinde
|
| 3rd singular
|
dalaletinde
|
dalaletlerinde
|
| 1st plural
|
dalaletimizde
|
dalaletlerimizde
|
| 2nd plural
|
dalaletinizde
|
dalaletlerinizde
|
| 3rd plural
|
dalaletlerinde
|
dalaletlerinde
|
| ablative
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dalaletimden
|
dalaletlerimden
|
| 2nd singular
|
dalaletinden
|
dalaletlerinden
|
| 3rd singular
|
dalaletinden
|
dalaletlerinden
|
| 1st plural
|
dalaletimizden
|
dalaletlerimizden
|
| 2nd plural
|
dalaletinizden
|
dalaletlerinizden
|
| 3rd plural
|
dalaletlerinden
|
dalaletlerinden
|
| genitive
|
|
|
singular
|
plural
|
| 1st singular
|
dalaletimin
|
dalaletlerimin
|
| 2nd singular
|
dalaletinin
|
dalaletlerinin
|
| 3rd singular
|
dalaletinin
|
dalaletlerinin
|
| 1st plural
|
dalaletimizin
|
dalaletlerimizin
|
| 2nd plural
|
dalaletinizin
|
dalaletlerinizin
|
| 3rd plural
|
dalaletlerinin
|
dalaletlerinin
|
|
References
- Nişanyan, Sevan (2002–), “dalalet”, in Nişanyan Sözlük
- Redhouse, James W. (1890), “ضلالت”, in A Turkish and English Lexicon[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1213
- Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 1 entry