dźwigacz

Polish

Etymology

    From dźwigać + -acz.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈd͡ʑvi.ɡat͡ʂ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -iɡat͡ʂ
    • Syllabification: dźwi‧gacz

    Noun

    dźwigacz m inan

    1. (anatomy) atlas (uppermost vertebra of the neck)
      Synonym: atlas

    Declension

    Declension of dźwigacz
    singular plural
    nominative dźwigacz dźwigacze
    genitive dźwigacza dźwigaczy
    dative dźwigaczowi dźwigaczom
    accusative dźwigacz dźwigacze
    instrumental dźwigaczem dźwigaczami
    locative dźwigaczu dźwigaczach
    vocative dźwigaczu dźwigacze

    Further reading

    • “dźwigacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “dźwigacz”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)