dělit

See also: delit, délit, and deliť

Czech

Etymology

    Inherited from Old Czech děliti, from Proto-Slavic *děliti.

    Pronunciation

    • IPA(key): [ˈɟɛlɪt]
    • Audio:(file)

    Verb

    dělit impf (perfective rozdělit)

    1. to divide

    Conjugation

    Conjugation of dělit
    infinitive dělit, děliti active adjective dělící


    verbal noun dělení passive adjective dělený
    present forms indicative imperative
    singular plural singular plural
    1st person dělím dělíme — dělme
    2nd person dělíš dělíte děl dělte
    3rd person dělí dělí — —

    The future tense: a combination of a future form of být + infinitive dělit.

    participles past participles passive participles
    singular plural singular plural
    masculine animate dělil dělili dělen děleni
    masculine inanimate dělily děleny
    feminine dělila dělena
    neuter dělilo dělila děleno dělena
    transgressives present past
    masculine singular děle —
    feminine + neuter singular dělíc —
    plural dělíce —

    Further reading