düzmece

Turkish

Etymology

    From düzmek (“arrange, set, make; make up, forge”) + -mece.

    Pronunciation

    • IPA(key): /dyz.meˈd͡ʒe/, [d̪yz̪.me̞ˈd͡ʒɛ]
    • Rhymes: -e
    • Hyphenation: düz‧me‧ce

    Adjective

    düzmece

    1. fake
      Synonym: sahte
      Antonym: gerçek
      Düzmece gerçeklerle karşısındakini kandırır
      He deceives the other person by fake truths

    References