dülger

See also: dülgər

Crimean Tatar

Etymology

From Persian درگر (dorgar).

Noun

dülger

  1. carpenter

Declension

Declension of dülger
singular plural
nominative dülger dülgerler
genitive dülgerniñ dülgerlerniñ
dative dülgerge dülgerlerge
accusative dülgerni dülgerlerni
locative dülgerde dülgerlerde
ablative dülgerden dülgerlerden

Derived terms

  • dülgerlik (“carpentry”)

References

Gagauz

Etymology

Ultimately from Classical Persian درگر (durgar);[1] compare Turkish dülger.

Noun

dülger

  1. carpenter

References

  1. ^ András Rajki, A Concise Gagauz Dictionary with etymologies and Turkish, Azerbaijani, Crimean Tatar and Turkmen cognates, 2007

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish دولگر (dülger), from Classical Persian درگر (durgar, “carpenter”).

    Noun

    dülger (definite accusative dülgeri, plural dülgerler)

    1. (dated) carpenter (carpentry person)

    Declension

    Declension of dülger
    singular plural
    nominative dülger dülgerler
    definite accusative dülgeri dülgerleri
    dative dülgere dülgerlere
    locative dülgerde dülgerlerde
    ablative dülgerden dülgerlerden
    genitive dülgerin dülgerlerin

    Derived terms