czytnik

Polish

Czytnik

Etymology

    From czytać + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈt͡ʂɘt.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘtɲik
    • Syllabification: czyt‧nik

    Noun

    czytnik m inan

    1. reader, scanner (device or program that reads information from something)
      • 2018 January 13, Mikołaj Malecki, Paweł Marcin Dudek, “Płatność cudzą kartą to kradzież z włamaniem”, in Rzeczpospolita‎[1], archived from the original on 20 June 2022:
        Osoba uwierzytelniająca transakcję przez zbliżenie karty do czytnika nie doprowadza bowiem kasjera do rozporządzenia mieniem...
        A person who authorizes a transaction by putting their card on the scanner, after all, is not allowing the cashier to manage their property...
    2. reader (device that enables, by means of magnification or conversion, reading texts, signs, images)
    3. reader (automatic transmitter of teleprinter signals)

    Declension

    Declension of czytnik
    singular plural
    nominative czytnik czytniki
    genitive czytnika czytników
    dative czytnikowi czytnikom
    accusative czytnik czytniki
    instrumental czytnikiem czytnikami
    locative czytniku czytnikach
    vocative czytniku czytniki

    Further reading

    • “czytnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[2] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “czytnik”, in Polish dictionaries at PWN‎[3] (in Polish)