czytelny

Polish

Etymology

    Borrowed from Czech čitelný.[1] By surface analysis, czytać + -elny.

    Pronunciation

    • IPA(key): /t͡ʂɘˈtɛl.nɘ/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛlnɘ
    • Syllabification: czy‧tel‧ny

    Adjective

    czytelny (comparative czytelniejszy, superlative najczytelniejszy, derived adverb czytelnie)

    1. readable, legible
      Antonym: nieczytelny
    2. clear, explicit
    3. (obsolete) literate
      Synonym: piśmienny

    Declension

    Declension of czytelny (hard)
    singular plural
    masculine animate masculine inanimate feminine neuter virile (= masculine personal) non-virile
    nominative/vocative czytelny czytelna czytelne czytelni czytelne
    genitive czytelnego czytelnej czytelnego czytelnych
    dative czytelnemu czytelnej czytelnemu czytelnym
    accusative czytelnego czytelny czytelną czytelne czytelnych czytelne
    instrumental czytelnym czytelną czytelnym czytelnymi
    locative czytelnym czytelnej czytelnym czytelnych

    Derived terms

    References

    1. ^ Bańkowski, Andrzej (2000), “czytelny”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)

    Further reading

    • “czytelny”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “czytelny”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)