cywil

Polish

Etymology

    Borrowed from German Zivil(person), from Latin cīvīlis.

    Pronunciation

     
    • IPA(key): /ˈt͡sɘ.vil/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɘvil
    • Syllabification: cy‧wil

    Noun

    cywil m pers

    1. civilian (person not in the military)

    Declension

    Declension of cywil
    singular plural
    nominative cywil cywile
    genitive cywila cywili, cywilów
    dative cywilowi cywilom
    accusative cywila cywili, cywilów
    instrumental cywilem cywilami
    locative cywilu cywilach
    vocative cywilu cywile

    Derived terms

    adjective
    adverb

    Further reading

    • “cywil”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “cywil”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • Józefa Kobylińska (2001), “cywil”, in Marian Kucała, editor, Słownik gwary gorczańskiej (zagórzańskiej)‎[3] (in Polish), Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, →ISBN, page 23