cunabula
English
Etymology
Noun
cunabula pl (plural only) (obsolete)
- The earliest abode; original dwelling place; originals.
- the cunabula of the human race
- The extant copies of the first or earliest printed books, or of such as were printed in the 15th century.
- This term needs a definition. Please help out and add a definition, then remove the text
{{rfdef}}.
References
- “cunabula”, in Webster’s Revised Unabridged Dictionary, Springfield, Mass.: G. & C. Merriam, 1913, →OCLC.
Latin
FWOTD – 26 December 2022
Alternative forms
Etymology
From cūnae (“cradle”) + -(ā)bula (nominal suffix denoting vessels or places).
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kuːˈnaː.bʊ.ɫa]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [kuˈnaː.bu.la]
Noun
cūnābula n pl (genitive cūnābulōrum); second declension (plural only)
- cradle
- 44 BCE, Cicero, De divinatione 1.79:
- Qui cum esset in cunabulis educareturque in Solonio, qui est campus agri Lanuvini; noctu lumine apposito, experrecta nutrix animadvertit puerum dormientem circumplicatum serpentis amplexu.
- Who, when he was in his cradle (being brought up in Solonium, which is a district of the territories of Lanuvium)---a light being located nearby, his nurse woke up and saw the sleeping boy entwined in the coils of a snake.
- Qui cum esset in cunabulis educareturque in Solonio, qui est campus agri Lanuvini; noctu lumine apposito, experrecta nutrix animadvertit puerum dormientem circumplicatum serpentis amplexu.
- (metonymic) nest of living things
- 77 CE – 79 CE, Plinius Maior, Naturalis Historia 10.99:
- Nec vero iis minor solertia, quae cunabula in terra faciunt, corporis gravitate prohibitae sublime petere.
- (please add an English translation of this quotation)
- Nec vero iis minor solertia, quae cunabula in terra faciunt, corporis gravitate prohibitae sublime petere.
- (metonymic) earliest abode, primary dwelling-place
- 30 BCE – 16 BCE, Propertius, Elegiae 3.1.27:
- Idaeum Simoenta Iovis cunabula parvi?
- (please add an English translation of this quotation)
- Idaeum Simoenta Iovis cunabula parvi?
- (metonymic) birth, origin
- c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 2.31:
- Dies a primis cunabulis huius urbis conditus crastinus advenit, quo die soli mortalium sanctissimum deum Risum hilaro atque gaudiali ritu propitiamus.
- (please add an English translation of this quotation)
- Dies a primis cunabulis huius urbis conditus crastinus advenit, quo die soli mortalium sanctissimum deum Risum hilaro atque gaudiali ritu propitiamus.
Usage notes
This word is only attested in the plural (with singular meaning—a plurale tantum) until the Late Latin period.
Declension
Second-declension noun (neuter), plural only.
| plural | |
|---|---|
| nominative | cūnābula |
| genitive | cūnābulōrum |
| dative | cūnābulīs |
| accusative | cūnābula |
| ablative | cūnābulīs |
| vocative | cūnābula |
Derived terms
References
- “cūnābŭla”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “cūnābula”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “cūnābŭla”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Categories:
- English terms derived from Latin
- English lemmas
- English nouns
- English pluralia tantum
- English obsolete terms
- English terms with usage examples
- Latin terms suffixed with -bulum
- Latin 4-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin nouns
- Latin second declension nouns
- Latin neuter nouns in the second declension
- Latin neuter nouns
- Latin pluralia tantum
- Latin terms with quotations
- Latin metonyms