cumnic
Aromanian
Alternative forms
Etymology
From a Vulgar Latin root *comminicō, from Latin communicō. Compare Romanian cumineca, cuminec.
Verb
cumnic (third-person singular cumnicã, participle cumnicatã)
- (religion, Christianity, transitive, reflexive, mi-cumnic) to give (or receive) Eucharist or Holy Communion
Conjugation
| long infinitive | cumnicari, cumnicare | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | cumnicãnda | ||||||
| past participle | cumnicatã | ||||||
| singular | plural | ||||||
| first | second | third | first | second | third | ||
| indicative | present | cumnic, cumnicu | cumnits, cumnitsã | cumnicã | cumnicãm, cumnicãmu | cumnicats, cumnicatsã, cumnicatsi | cumnicã |
| imperfect | cumnicam | cumnicai | cumnica | cumnicam | cumnicats, cumnicatsi | cumnica | |
| simple perfect | cumnicai | cumnicash, cumnicashi | cumnicã | cumnicãm | cumnicat | cumnicarã | |
| conditional | present | s-cumnicarim | s-cumnicari, s-cumnicarishi | s-cumnicari, s-cumnicare | s-cumnicarim | s-cumnicarit | s-cumnicari, s-cumnicare |
| subjunctive | present | s-cumnic, s-cumnicu | s-cumnits, s-cumnitsã | s-cumnitsi, s-cumnitse | s-cumnicãm, s-cumnicãmu | s-cumnicats, s-cumnicatsã, s-cumnicatsi | s-cumnitsi, s-cumnitse |
| imperative | present | — | cumnicã | — | — | cumnicats, cumnicatsã, cumnicatsi | — |
Related terms
- cumnicari / cumnicare
- cumnicat
- cumnicãturã