cukiernik

Polish

Etymology

    From cukier + -nik.

    Pronunciation

    • IPA(key): /t͡suˈkjɛr.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ɛrɲik
    • Syllabification: cu‧kier‧nik

    Noun

    cukiernik m pers (female equivalent cukierniczka)

    1. confectioner

    Declension

    Declension of cukiernik
    singular plural
    nominative cukiernik cukiernicy, cukierniki1
    genitive cukiernika cukierników
    dative cukiernikowi cukiernikom
    accusative cukiernika cukierników
    instrumental cukiernikiem cukiernikami
    locative cukierniku cukiernikach
    vocative cukierniku cukiernicy

    1Deprecative.

    Derived terms

    adjective
    • cukierniczy
    noun
    • cukiernictwo

    Further reading

    • “cukiernik”, in Wielki słownik języka polskiego‎[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
    • “cukiernik”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)