cuceritor

Romanian

Etymology

    From cuceri + -tor.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ku.t͡ʃe.riˈtor/

    Noun

    cuceritor m (plural cuceritori)

    1. conqueror, victor

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative cuceritor cuceritorul cuceritori cuceritorii
    genitive-dative cuceritor cuceritorului cuceritori cuceritorilor
    vocative cuceritorule cuceritorilor

    Adjective

    cuceritor m or n (feminine singular cuceritoare, masculine plural cuceritori, feminine/neuter plural cuceritoare)

    1. conquering, winning, victorious

    Declension

    Declension of cuceritor
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite cuceritor cuceritoare cuceritori cuceritoare
    definite cuceritorul cuceritoarea cuceritorii cuceritoarele
    genitive-
    dative
    indefinite cuceritor cuceritoare cuceritori cuceritoare
    definite cuceritorului cuceritoarei cuceritorilor cuceritoarelor