cromatică
Romanian
Etymology
Borrowed from French chromatique.
Adjective
cromatică m pl
- feminine singular of cromatic
Noun
cromatică f (plural cromatici)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | cromatică | cromatica | cromatici | cromaticile |
| genitive-dative | cromatici | cromaticii | cromatici | cromaticilor |
| vocative | cromatică, cromatico | cromaticilor | ||