cristalit
Romanian
Etymology
Borrowed from German Kristallit.
Noun
cristalit n (plural cristalite)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | cristalit | cristalitul | cristalite | cristalitele |
| genitive-dative | cristalit | cristalitului | cristalite | cristalitelor |
| vocative | cristalitule | cristalitelor | ||