cotuț

Romanian

Etymology

    From cot + -uț.

    Noun

    cotuț m (plural cotuțuri)

    1. diminutive of cot

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative cotuț cotuțul cotuțuri cotuțurii
    genitive-dative cotuț cotuțului cotuțuri cotuțurilor
    vocative cotuțule cotuțurilor

    References

    • cotuț in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN