cosó
Catalan
Etymology
Uncertain. Suggestions include:
- From cosa (“thing”) + -ó (“augmentative ending”).
- From Balearic cus (“small dog”) + -ó (“diminutive ending”), possibly related to gos (“dog”).
- From Vulgar Latin *cociō, diminutive of cocus (“cook”).
Pronunciation
- IPA(key): (Northern) [kuˈzu]
- IPA(key): (Balearic, Valencia, Northwestern) [koˈzo]
- IPA(key): (Central) [kuˈzo]
Adjective
cosó (feminine cosona, masculine plural cosons, feminine plural cosones)
Noun
cosó m (plural cosons)
Further reading
- “cosó”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “cosó”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “cosó”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)