convicțiune

Romanian

Etymology

    Borrowed from French conviction.

    Noun

    convicțiune f (plural convicțiuni)

    1. conviction

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative convicțiune convicțiunea convicțiuni convicțiunile
    genitive-dative convicțiuni convicțiunii convicțiuni convicțiunilor
    vocative convicțiune, convicțiuneo convicțiunilor