convenire
Italian
Etymology
Inherited from Latin convenīre, from cum + veniō.
Pronunciation
- IPA(key): /kon.veˈni.re/
Audio: (file) - Rhymes: -ire
- Hyphenation: con‧ve‧nì‧re
Verb
convenìre (first-person singular present convèngo, first-person singular past historic convénni or convènni, past participle convenùto, first-person singular future converrò, auxiliary (intransitive in most meanings) èssere or (transitive, also intransitive when meaning "to agree") avére)
- (intransitive) to gather, to come together (from multiple places) [auxiliary essere]
- (intransitive, literary) to converge (of roads, waters, etc.) [auxiliary essere]
- (intransitive) to agree [with con ‘with’] [auxiliary avere]
- (intransitive) to suit, to be fitting [auxiliary essere]
- (intransitive, impersonal) to be necessary; should, ought, had better [auxiliary essere]
- (transitive, law) to sue
- (transitive, archaic) to summon
Conjugation
Conjugation of convenìre (-ire; irregular) (See Appendix:Italian verbs)
1Intransitive in most meanings.
2Transitive, also intransitive when meaning "to agree".
Derived terms
Related terms
Further reading
- “convenire”, in Collins Italian-English Dictionary
- “convenire” in Aldo Gabrielli, Grandi Dizionario Italiano (Hoepli)
- “convenire” in garzantilinguistica.it – Garzanti Linguistica, De Agostini Scuola Spa
- “convenìre” in Dizionario Italiano Olivetti, Olivetti Media Communication
- convenire in sapere.it – De Agostini Editore
- “convenire”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026
Latin
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [kɔn.wɛˈniː.rɛ]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [koɱ.veˈniː.re]
Verb
convenīre
- inflection of conveniō:
- present active infinitive
- second-person singular present passive imperative/indicative
References
- “convenire”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin
Romanian
Etymology
Noun
convenire f (plural conveniri)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | convenire | convenirea | conveniri | convenirile |
| genitive-dative | conveniri | convenirii | conveniri | convenirilor |
| vocative | convenire, convenireo | convenirilor | ||
References
- convenire in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN
Categories:
- Italian terms inherited from Latin
- Italian terms derived from Latin
- Italian 4-syllable words
- Italian terms with IPA pronunciation
- Italian terms with audio pronunciation
- Rhymes:Italian/ire
- Rhymes:Italian/ire/4 syllables
- Italian lemmas
- Italian verbs
- Italian verbs ending in -ire
- Italian irregular verbs
- Italian verbs with irregular present indicative
- Italian verbs with irregular past historic
- Italian verbs with irregular future
- Italian verbs with irregular past participle
- Italian verbs with irregular present participle
- Italian verbs taking essere as auxiliary
- Italian verbs taking avere as auxiliary
- Italian intransitive verbs
- Italian literary terms
- Italian impersonal verbs
- Italian transitive verbs
- it:Law
- Italian terms with archaic senses
- Latin 4-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin non-lemma forms
- Latin verb forms
- Romanian terms suffixed with -re
- Romanian lemmas
- Romanian nouns
- Romanian countable nouns
- Romanian feminine nouns