controversia

Galician

Alternative forms

Pronunciation

  • IPA(key): /kontɾoˈbɛɾsja/ [kon̪.t̪ɾoˈβ̞ɛɾ.s̺jɐ]
  • Rhymes: -ɛɾsja
  • Hyphenation: con‧tro‧ver‧sia

Noun

controversia f (plural controversias)

  1. controversy

Further reading

Italian

Etymology

    Learned borrowing from Latin contrōversia.

    Pronunciation

    • IPA(key): /kon.troˈvɛr.sja/
    • Rhymes: -ɛrsja
    • Hyphenation: con‧tro‧vèr‧sia

    Noun

    controversia f (plural controversie)

    1. controversy
    2. dispute (legal)

    Further reading

    • “controversia”, in Vocabolario Treccani on line (in Italian), Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 2026

    Anagrams

    Latin

    Etymology

      From contrōversus + -ia.

      Pronunciation

      Noun

      contrōversia f (genitive contrōversiae); first declension

      1. a quarrel, dispute, debate
      2. (law) lawsuit
      3. contradiction

      Declension

      First-declension noun.

      Descendants

      References

      • “controversia”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
      • “controversia”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
      • “controversia”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
      • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
        • to be at variance with: in controversia (contentione) esse, versari
        • to be at variance with: in controversiam cadere
        • to make a thing the subject of controversy: in controversiam vocare, adducere aliquid
        • to be contested, become the subject of debate: in controversiam vocari, adduci, venire (De Or. 2. 72. 291)
        • to leave a point undecided: in controversia relinquere aliquid
        • to maintain a controversy with some one: controversiam (contentionem) habere cum aliquo
        • the point at issue: id, de quo agitur or id quod cadit in controversiam
        • to put an end to, settle a dispute: controversiam sedare, dirimere, componere, tollere
        • to decide a debated question: controversiam diiudicare
        • indisputably; incontestably: sine (ulla) controversia
      • “controversia”, in Harry Thurston Peck, editor (1898), Harper’s Dictionary of Classical Antiquities, New York: Harper & Brothers
      • “controversia”, in William Smith et al., editor (1890), A Dictionary of Greek and Roman Antiquities, London: William Wayte. G. E. Marindin

      Spanish

      Etymology

        Learned borrowing from Latin contrōversia.

        Pronunciation

        • IPA(key): /kontɾoˈbeɾsja/ [kõn̪.t̪ɾoˈβ̞eɾ.sja]
        • Rhymes: -eɾsja
        • Syllabification: con‧tro‧ver‧sia

        Noun

        controversia f (plural controversias)

        1. controversy
          Synonym: polémica

        Further reading