contrasteren
Dutch
Etymology
Borrowed from French contraster.
Pronunciation
- IPA(key): /kɔn.trɑsˈteː.rə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: con‧tras‧te‧ren
- Rhymes: -eːrən
Verb
contrasteren
Conjugation
| Conjugation of contrasteren (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | contrasteren | |||
| past singular | contrasteerde | |||
| past participle | gecontrasteerd | |||
| infinitive | contrasteren | |||
| gerund | contrasteren n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | contrasteer | contrasteerde | ||
| 2nd person sing. (jij) | contrasteert, contrasteer2 | contrasteerde | ||
| 2nd person sing. (u) | contrasteert | contrasteerde | ||
| 2nd person sing. (gij) | contrasteert | contrasteerde | ||
| 3rd person singular | contrasteert | contrasteerde | ||
| plural | contrasteren | contrasteerden | ||
| subjunctive sing.1 | contrastere | contrasteerde | ||
| subjunctive plur.1 | contrasteren | contrasteerden | ||
| imperative sing. | contrasteer | |||
| imperative plur.1 | contrasteert | |||
| participles | contrasterend | gecontrasteerd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||
Derived terms
Related terms
References
- van der Sijs, Nicoline, editor (2010), “contrasteren”, in Etymologiebank, Meertens Institute