continor
Latin
Alternative forms
Etymology
Uncertain. In Lewis & Short explained as a mediopassive use of continuō in the sense of "making oneself continuous to". In the Thesauro Linguae Latinae a relation to contiō and conventiō is suggested; Rönsch connected it with contus,[1] inferring the basic sense "I hit (with a pole)".
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [ˈkɔn.tɪ.nɔr]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈkɔn.ti.nor]
Verb
continor (present infinitive continārī); first conjugation, deponent, no perfect or supine stems
- to encounter
- 4th century CE, Symmachus, Epistulae 1.53.2:
- nisi forte in silvīs Apollinem contināris, ut ille pāstor Hēsiodus, quem poētica laurū Camēnālis familia corōnāvit.
- (please add an English translation of this quotation)
- nisi forte in silvīs Apollinem contināris, ut ille pāstor Hēsiodus, quem poētica laurū Camēnālis familia corōnāvit.
Declension
| indicative | singular | plural | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | continor | contināris, contināre |
continātur | contināmur | contināminī | continantur | ||||||
| imperfect | continābar | continābāris, continābāre |
continābātur | continābāmur | continābāminī | continābantur | |||||||
| future | continābor | contināberis, continābere |
continābitur | continābimur | continābiminī | continābuntur | |||||||
| subjunctive | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | continer | continēris, continēre |
continētur | continēmur | continēminī | continentur | ||||||
| imperfect | continārer | continārēris, continārēre |
continārētur | continārēmur | continārēminī | continārentur | |||||||
| imperative | singular | plural | |||||||||||
| first | second | third | first | second | third | ||||||||
| active | present | — | contināre | — | — | contināminī | — | ||||||
| future | — | continātor | continātor | — | — | continantor | |||||||
| non-finite forms | infinitive | participle | |||||||||||
| active | passive | active | passive | ||||||||||
| present | continārī | — | contināns | — | |||||||||
| future | — | — | — | continandus | |||||||||
| verbal nouns | gerund | supine | |||||||||||
| genitive | dative | accusative | ablative | accusative | ablative | ||||||||
| continandī | continandō | continandum | continandō | — | — | ||||||||
References
- “continor”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
- “continuor”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- continor in Georges, Karl Ernst; Georges, Heinrich (1913–1918), Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8th edition, volume 1, Hahnsche Buchhandlung
- “continor” in volume 4, column 720, line 64 in the Thesaurus Linguae Latinae (TLL Open Access), Berlin (formerly Leipzig): De Gruyter (formerly Teubner), 1900–present
- ^ Hermann Rönsch (1891): Collectanea philologica. Bremen: Heinsius, p. 237.
Categories:
- Latin 3-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin verbs
- Latin terms with quotations
- Latin first conjugation verbs
- Latin first conjugation deponent verbs
- Latin first conjugation verbs with missing perfect stem
- Latin first conjugation verbs with missing supine stem
- Latin verbs with missing supine stem
- Latin defective verbs
- Latin deponent verbs