contaminant

English

Etymology

Borrowed from French contaminant, present participle of contaminer (“to contaminate”), from Latin contāmināre. By surface analysis, contaminate +‎ -ant.

Pronunciation

  • IPA(key): /kənˈtæmɪnənt/
    • Audio (US):(file)
  • Hyphenation: con‧tam‧i‧nant

Noun

contaminant (plural contaminants)

  1. That which contaminates; an impurity; foreign matter.
    Synonyms: contaminator, contamination, pollutant; see also Thesaurus:contaminant
    Put the lid on the jar to keep contaminants out.

Derived terms

Translations

Catalan

Pronunciation

Adjective

contaminant m or f (masculine and feminine plural contaminants)

  1. contaminating

Noun

contaminant m (plural contaminants)

  1. contaminant

Verb

contaminant

  1. gerund of contaminar

Further reading

French

Pronunciation

  • IPA(key): /kɔ̃.ta.mi.nɑ̃/
  • Audio (France (Vosges)):(file)

Participle

contaminant

  1. present participle of contaminer

Latin

Verb

contāminant

  1. third-person plural present active indicative of contāminō

Romanian

Etymology

    From contamina + -ant.

    Adjective

    contaminant m or n (feminine singular contaminantă, masculine plural contaminanți, feminine/neuter plural contaminante)

    1. contaminate

    Declension

    Declension of contaminant
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite contaminant contaminantă contaminanți contaminante
    definite contaminantul contaminanta contaminanții contaminantele
    genitive-
    dative
    indefinite contaminant contaminante contaminanți contaminante
    definite contaminantului contaminantei contaminanților contaminantelor