constituitor

Latin

Verb

cōnstituitor

  1. second/third-person singular future passive imperative of cōnstituō

Romanian

Etymology

    From constitui + -itor.

    Adjective

    constituitor m or n (feminine singular constituitoare, masculine plural constituitori, feminine/neuter plural constituitoare)

    1. constituting

    Declension

    Declension of constituitor
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite constituitor constituitoare constituitori constituitoare
    definite constituitorul constituitoarea constituitorii constituitoarele
    genitive-
    dative
    indefinite constituitor constituitoare constituitori constituitoare
    definite constituitorului constituitoarei constituitorilor constituitoarelor

    Noun

    constituitor m (plural constituitori)

    1. constituter

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative constituitor constituitorul constituitori constituitorii
    genitive-dative constituitor constituitorului constituitori constituitorilor
    vocative constituitorule constituitorilor

    References

    • constituitor in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN