constateeren
Dutch
Verb
constateeren
- obsolete spelling of constateren
Conjugation
| Conjugation of constateeren (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | constateeren | |||
| past singular | constateerde | |||
| past participle | geconstateerd | |||
| infinitive | constateeren | |||
| gerund | constateeren n | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | constateer | constateerde | ||
| 2nd person sing. (jij) | constateert, constateer2 | constateerde | ||
| 2nd person sing. (u) | constateert | constateerde | ||
| 2nd person sing. (gij) | constateert | constateerde | ||
| 3rd person singular | constateert | constateerde | ||
| plural | constateeren | constateerden | ||
| subjunctive sing.1 | constateere | constateerde | ||
| subjunctive plur.1 | constateeren | constateerden | ||
| imperative sing. | constateer | |||
| imperative plur.1 | constateert | |||
| participles | constateerend | geconstateerd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||