consoartă

Romanian

Etymology

    Learned borrowing from Latin consors.

    Noun

    consoartă f (plural consoarte)

    1. consort

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative consoartă consoarta consoarte consoartele
    genitive-dative consoarte consoartei consoarte consoartelor
    vocative consoartă, consoarto consoartelor