conlaudatio
Latin
Noun
conlaudātiō f (genitive conlaudātiōnis); third declension
- alternative form of collaudātiō
Declension
Third-declension noun.
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | conlaudātiō | conlaudātiōnēs |
| genitive | conlaudātiōnis | conlaudātiōnum |
| dative | conlaudātiōnī | conlaudātiōnibus |
| accusative | conlaudātiōnem | conlaudātiōnēs |
| ablative | conlaudātiōne | conlaudātiōnibus |
| vocative | conlaudātiō | conlaudātiōnēs |
References
- “conlaudatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers