conjurator

English

Noun

conjurator (plural conjurators)

  1. (obsolete, law) A person who swears an oath along with others
    Synonym: conjuror

Romanian

Etymology

    Borrowed from French conjurateur.

    Noun

    conjurator m (plural conjuratori)

    1. (obsolete) conspirator
      Synonym: conjurat

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative conjurator conjuratorul conjuratori conjuratorii
    genitive-dative conjurator conjuratorului conjuratori conjuratorilor
    vocative conjuratorule conjuratorilor

    References

    • conjurator in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN