coniger

Latin

Etymology

    From cōnus (“cone”) + -ger (“bearing”).

    Pronunciation

    Adjective

    cōniger (feminine cōnigera, neuter cōnigerum); first/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)

    1. (hapax legomenon) having conical fruit, coniferous
      Synonym: cōnifer
      • c. 84 BCE – 54 BCE, Catullus, Carmina 64:
        nam velut in summo quatientem bracchia Tauro
        quercum aut conigeram sudanti cortice pinum
        indomitus turbo contorquens flamine robur
        eruit […]
        • Translation by Leonard C. Smithers
          For as an oak waving its boughs on Taurus' top, or a coniferous pine with sweating stem, is uprooted by savage storm, twisting its trunk with its blast […]

    Usage notes

    Attested once in the Classical period (see quotations above).

    Declension

    First/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er).

    References

    • “coniger”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “coniger”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “coniger”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.