condur

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish قوندورا (kundura).

    Noun

    condur m (plural conduri)

    1. (dated) shoe

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative condur condurul conduri condurii
    genitive-dative condur condurului conduri condurilor
    vocative condurule condurilor