conductă
Romanian
Etymology
Learned borrowing from Latin conductus.
Noun
conductă f (plural conducte)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | conductă | conducta | conducte | conductele |
| genitive-dative | conducte | conductei | conducte | conductelor |
| vocative | conductă, conducto | conductelor | ||