condescendent

Catalan

Etymology

From condescendir.

Pronunciation

  • IPA(key): (Northern) [kun.də.sənˈde̞n]
  • IPA(key): (Balearic) [kon.də.sənˈdent]
  • IPA(key): (Central) [kun.də.sənˈden]
  • IPA(key): (Valencia) [kon.de.senˈdent]
  • IPA(key): (Northwestern) [kon.de.senˈden]
  • Audio (Barcelona):(file)

Adjective

condescendent m or f (masculine and feminine plural condescendents)

  1. compliant, acquiescent

Derived terms

  • condescendència

Further reading

Latin

Verb

condēscendent

  1. third-person plural future active indicative of condēscendō

Romanian

Etymology

    Borrowed from French condescendant.

    Adjective

    condescendent m or n (feminine singular condescendentă, masculine plural condescendenți, feminine/neuter plural condescendente)

    1. respectful, courteous

    Declension

    Declension of condescendent
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite condescendent condescendentă condescendenți condescendente
    definite condescendentul condescendenta condescendenții condescendentele
    genitive-
    dative
    indefinite condescendent condescendente condescendenți condescendente
    definite condescendentului condescendentei condescendenților condescendentelor