condensator

English

Noun

condensator (plural condensators)

  1. (electronics) A capacitor.

Dutch

Etymology

Borrowed from Italian condensatore or New Latin condensator.[1]

Pronunciation

  • IPA(key): /kɔn.dɛnˈzaː.tɔr/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: con‧den‧sa‧tor
  • Rhymes: -aːtɔr

Noun

condensator m (plural condensatoren, diminutive condensatortje n)

  1. (electronics) capacitor

Derived terms

  • bolcondensator
  • plaatcondensator

See also

References

  1. ^ van der Sijs, Nicoline, editor (2010), “condensator”, in Etymologiebank, Meertens Institute

Latin

Verb

condēnsātor

  1. second/third-person singular future passive imperative of condēnsō

Romanian

Etymology

    Borrowed from French condensateur.

    Noun

    condensator m or n (plural condensatori or condensatoare)

    1. condenser, capacitor

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative condensator condensatorul condensatori condensatorii
    genitive-dative condensator condensatorului condensatori condensatorilor
    vocative condensatorule condensatorilor
    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative condensator condensatorul condensatoare condensatoarele
    genitive-dative condensator condensatorului condensatoare condensatoarelor
    vocative condensatorule condensatoarelor