concuasar
Spanish
Verb
concuasar (first-person singular present concuaso, first-person singular preterite concuasé, past participle concuasado)
Conjugation
Conjugation of concuasar (See Appendix:Spanish verbs)
| infinitive | concuasar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | concuasando | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | concuasado | concuasada | |||||
| plural | concuasados | concuasadas | |||||
| singular | plural | ||||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | yo | tú vos |
él/ella/ello usted |
nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ellos/ellas ustedes | |
| present | concuaso | concuasastú concuasásvos |
concuasa | concuasamos | concuasáis | concuasan | |
| imperfect | concuasaba | concuasabas | concuasaba | concuasábamos | concuasabais | concuasaban | |
| preterite | concuasé | concuasaste | concuasó | concuasamos | concuasasteis | concuasaron | |
| future | concuasaré | concuasarás | concuasará | concuasaremos | concuasaréis | concuasarán | |
| conditional | concuasaría | concuasarías | concuasaría | concuasaríamos | concuasaríais | concuasarían | |
| subjunctive | yo | tú vos |
él/ella/ello usted |
nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ellos/ellas ustedes | |
| present | concuase | concuasestú concuasésvos2 |
concuase | concuasemos | concuaséis | concuasen | |
| imperfect (ra) |
concuasara | concuasaras | concuasara | concuasáramos | concuasarais | concuasaran | |
| imperfect (se) |
concuasase | concuasases | concuasase | concuasásemos | concuasaseis | concuasasen | |
| future1 | concuasare | concuasares | concuasare | concuasáremos | concuasareis | concuasaren | |
| imperative | — | tú vos |
usted | nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ustedes | |
| affirmative | concuasatú concuasávos |
concuase | concuasemos | concuasad | concuasen | ||
| negative | no concuases | no concuase | no concuasemos | no concuaséis | no concuasen | ||
Selected combined forms of concuasar
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive concuasar | dative | concuasarme | concuasarte | concuasarle, concuasarse | concuasarnos | concuasaros | concuasarles, concuasarse |
| accusative | concuasarme | concuasarte | concuasarlo, concuasarla, concuasarse | concuasarnos | concuasaros | concuasarlos, concuasarlas, concuasarse | |
| with gerund concuasando | dative | concuasándome | concuasándote | concuasándole, concuasándose | concuasándonos | concuasándoos | concuasándoles, concuasándose |
| accusative | concuasándome | concuasándote | concuasándolo, concuasándola, concuasándose | concuasándonos | concuasándoos | concuasándolos, concuasándolas, concuasándose | |
| with informal second-person singular tuteo imperative concuasa | dative | concuásame | concuásate | concuásale | concuásanos | not used | concuásales |
| accusative | concuásame | concuásate | concuásalo, concuásala | concuásanos | not used | concuásalos, concuásalas | |
| with informal second-person singular voseo imperative concuasá | dative | concuasame | concuasate | concuasale | concuasanos | not used | concuasales |
| accusative | concuasame | concuasate | concuasalo, concuasala | concuasanos | not used | concuasalos, concuasalas | |
| with formal second-person singular imperative concuase | dative | concuáseme | not used | concuásele, concuásese | concuásenos | not used | concuáseles |
| accusative | concuáseme | not used | concuáselo, concuásela, concuásese | concuásenos | not used | concuáselos, concuáselas | |
| with first-person plural imperative concuasemos | dative | not used | concuasémoste | concuasémosle | concuasémonos | concuasémoos | concuasémosles |
| accusative | not used | concuasémoste | concuasémoslo, concuasémosla | concuasémonos | concuasémoos | concuasémoslos, concuasémoslas | |
| with informal second-person plural imperative concuasad | dative | concuasadme | not used | concuasadle | concuasadnos | concuasaos | concuasadles |
| accusative | concuasadme | not used | concuasadlo, concuasadla | concuasadnos | concuasaos | concuasadlos, concuasadlas | |
| with formal second-person plural imperative concuasen | dative | concuásenme | not used | concuásenle | concuásennos | not used | concuásenles, concuásense |
| accusative | concuásenme | not used | concuásenlo, concuásenla | concuásennos | not used | concuásenlos, concuásenlas, concuásense | |
Further reading
- “concuasar”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), 24th edition, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 30 October 2026