concitatio

Latin

Etymology

    From concitō + -tiō.

    Pronunciation

    Noun

    concitātiō f (genitive concitātiōnis); third declension

    1. hastening
    2. stimulation
    3. impetuosity
    4. disturbance, tumult

    Declension

    Third-declension noun.

    Descendants

    • Italian: concitazione
    • Portuguese: concitação
    • Spanish: concitación

    References

    • “concitatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “concitatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “concitatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book‎[1], London: Macmillan and Co.
      • popular agitation: iactatio, concitatio popularis