conciliere

Latin

Verb

conciliēre

  1. second-person singular present passive subjunctive of conciliō

Romanian

Etymology

    From concilia + -re.

    Noun

    conciliere f (plural concilieri)

    1. conciliation

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative conciliere concilierea concilieri concilierile
    genitive-dative concilieri concilierii concilieri concilierilor
    vocative conciliere, conciliereo concilierilor