conciliatorism

Romanian

Etymology

    From conciliator + -ism.

    Noun

    conciliatorism n (uncountable)

    1. appeasement

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative conciliatorism conciliatorismul conciliatorisme conciliatorismele
    genitive-dative conciliatorism conciliatorismului conciliatorisme conciliatorismelor
    vocative conciliatorismule conciliatorismelor