conciliatorism
Romanian
Etymology
From conciliator + -ism.
Noun
conciliatorism n (uncountable)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | conciliatorism | conciliatorismul | conciliatorisme | conciliatorismele |
| genitive-dative | conciliatorism | conciliatorismului | conciliatorisme | conciliatorismelor |
| vocative | conciliatorismule | conciliatorismelor | ||