conac

Romanian

Etymology

    Borrowed from Ottoman Turkish قوناق (konak, “mansion, station, inn”), from Proto-Turkic *kon (“guest”).

    Noun

    conac n (plural conace)

    1. mansion

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative conac conacul conace conacele
    genitive-dative conac conacului conace conacelor
    vocative conacule conacelor