compătimitor

Romanian

Etymology

    From compătimi + -tor.

    Adjective

    compătimitor m or n (feminine singular compătimitoare, masculine plural compătimitori, feminine/neuter plural compătimitoare)

    1. sympathetic

    Declension

    Declension of compătimitor
    singular plural
    masculine neuter feminine masculine neuter feminine
    nominative-
    accusative
    indefinite compătimitor compătimitoare compătimitori compătimitoare
    definite compătimitorul compătimitoarea compătimitorii compătimitoarele
    genitive-
    dative
    indefinite compătimitor compătimitoare compătimitori compătimitoare
    definite compătimitorului compătimitoarei compătimitorilor compătimitoarelor