compătimire
Romanian
Etymology
From compătimi.
Noun
compătimire f (plural compătimiri)
Declension
| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | compătimire | compătimirea | compătimiri | compătimirile |
| genitive-dative | compătimiri | compătimirii | compătimiri | compătimirilor |
| vocative | compătimire, compătimireo | compătimirilor | ||