colțuleț

Romanian

Etymology

    From colț + -uleț.

    Noun

    colțuleț n (plural colțulețe)

    1. diminutive of colț; small corner

    Declension

    singular plural
    indefinite definite indefinite definite
    nominative-accusative colțuleț colțulețul colțulețe colțulețele
    genitive-dative colțuleț colțulețului colțulețe colțulețelor
    vocative colțulețule colțulețelor