cognominar
Spanish
Verb
cognominar (first-person singular present cognomino, first-person singular preterite cognominé, past participle cognominado)
Conjugation
Conjugation of cognominar (See Appendix:Spanish verbs)
| infinitive | cognominar | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | cognominando | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | cognominado | cognominada | |||||
| plural | cognominados | cognominadas | |||||
| singular | plural | ||||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | yo | tú vos |
él/ella/ello usted |
nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ellos/ellas ustedes | |
| present | cognomino | cognominastú cognominásvos |
cognomina | cognominamos | cognomináis | cognominan | |
| imperfect | cognominaba | cognominabas | cognominaba | cognominábamos | cognominabais | cognominaban | |
| preterite | cognominé | cognominaste | cognominó | cognominamos | cognominasteis | cognominaron | |
| future | cognominaré | cognominarás | cognominará | cognominaremos | cognominaréis | cognominarán | |
| conditional | cognominaría | cognominarías | cognominaría | cognominaríamos | cognominaríais | cognominarían | |
| subjunctive | yo | tú vos |
él/ella/ello usted |
nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ellos/ellas ustedes | |
| present | cognomine | cognominestú cognominésvos2 |
cognomine | cognominemos | cognominéis | cognominen | |
| imperfect (ra) |
cognominara | cognominaras | cognominara | cognomináramos | cognominarais | cognominaran | |
| imperfect (se) |
cognominase | cognominases | cognominase | cognominásemos | cognominaseis | cognominasen | |
| future1 | cognominare | cognominares | cognominare | cognomináremos | cognominareis | cognominaren | |
| imperative | — | tú vos |
usted | nosotros nosotras |
vosotros vosotras |
ustedes | |
| affirmative | cognominatú cognominávos |
cognomine | cognominemos | cognominad | cognominen | ||
| negative | no cognomines | no cognomine | no cognominemos | no cognominéis | no cognominen | ||
Selected combined forms of cognominar
These forms are generated automatically and may not actually be used. Pronoun usage varies by region.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| with infinitive cognominar | dative | cognominarme | cognominarte | cognominarle, cognominarse | cognominarnos | cognominaros | cognominarles, cognominarse |
| accusative | cognominarme | cognominarte | cognominarlo, cognominarla, cognominarse | cognominarnos | cognominaros | cognominarlos, cognominarlas, cognominarse | |
| with gerund cognominando | dative | cognominándome | cognominándote | cognominándole, cognominándose | cognominándonos | cognominándoos | cognominándoles, cognominándose |
| accusative | cognominándome | cognominándote | cognominándolo, cognominándola, cognominándose | cognominándonos | cognominándoos | cognominándolos, cognominándolas, cognominándose | |
| with informal second-person singular tuteo imperative cognomina | dative | cognomíname | cognomínate | cognomínale | cognomínanos | not used | cognomínales |
| accusative | cognomíname | cognomínate | cognomínalo, cognomínala | cognomínanos | not used | cognomínalos, cognomínalas | |
| with informal second-person singular voseo imperative cognominá | dative | cognominame | cognominate | cognominale | cognominanos | not used | cognominales |
| accusative | cognominame | cognominate | cognominalo, cognominala | cognominanos | not used | cognominalos, cognominalas | |
| with formal second-person singular imperative cognomine | dative | cognomíneme | not used | cognomínele, cognomínese | cognomínenos | not used | cognomíneles |
| accusative | cognomíneme | not used | cognomínelo, cognomínela, cognomínese | cognomínenos | not used | cognomínelos, cognomínelas | |
| with first-person plural imperative cognominemos | dative | not used | cognominémoste | cognominémosle | cognominémonos | cognominémoos | cognominémosles |
| accusative | not used | cognominémoste | cognominémoslo, cognominémosla | cognominémonos | cognominémoos | cognominémoslos, cognominémoslas | |
| with informal second-person plural imperative cognominad | dative | cognominadme | not used | cognominadle | cognominadnos | cognominaos | cognominadles |
| accusative | cognominadme | not used | cognominadlo, cognominadla | cognominadnos | cognominaos | cognominadlos, cognominadlas | |
| with formal second-person plural imperative cognominen | dative | cognomínenme | not used | cognomínenle | cognomínennos | not used | cognomínenles, cognomínense |
| accusative | cognomínenme | not used | cognomínenlo, cognomínenla | cognomínennos | not used | cognomínenlos, cognomínenlas, cognomínense | |
Further reading
- “cognominar”, in Diccionario de la lengua española [Dictionary of the Spanish Language] (in Spanish), 24th edition, Royal Spanish Academy [Spanish: Real Academia Española], 30 October 2026