cognitivus

Latin

Etymology

    From cognōscō (“to get to know”) + -īvus.

    Pronunciation

    Adjective

    cognitīvus (feminine cognitīva, neuter cognitīvum); first/second-declension adjective

    1. (Medieval Latin) pertaining to the acquisition of knowledge

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative cognitīvus cognitīva cognitīvum cognitīvī cognitīvae cognitīva
    genitive cognitīvī cognitīvae cognitīvī cognitīvōrum cognitīvārum cognitīvōrum
    dative cognitīvō cognitīvae cognitīvō cognitīvīs
    accusative cognitīvum cognitīvam cognitīvum cognitīvōs cognitīvās cognitīva
    ablative cognitīvō cognitīvā cognitīvō cognitīvīs
    vocative cognitīve cognitīva cognitīvum cognitīvī cognitīvae cognitīva

    Descendants

    References